| تبليغات | X |
دستانم تشنه ي دستان توست شانه هايت تکيه گاه خستگي هايم به ياد تو مي مانم بي آنکه دغدغه هاي فردا داشته باشم زيرا مي دانم فردا بيش از امروز دوستت خواهم داشت
سخنی کوتاه اما زیبا...!
آنچه انجام می دهم
و آنچه به خواب می بینم سرشار از توست، همچنان که
می ناب مزه انگورش را به همراه دارد
و آنگاه که خدای را می خوانم، او نام تو را بر زبانم جاری می بیند
و در میان چشمانم دو قطره اشک می بیند...الیزابت برت برونینگ
مي زند بــاران به شيشــــه شـــيشه امـا سرد سنگيــن دوستت دارمشيشـــه احساســـي نـــدارد...
بي تفاوت تلخ و خامــــوش شايد از يک غصه غمگين
شيـــشه در اوج ســپـيـــدي خستـــه از دلواپــسي هــــا
مــن نشسته گنگ و مبـــهم مي رســـم تا عمق رويـــا
آسـمـــان هــمچــو دل مـــن خيـس خيــس از بي وفايي
بـــــر لبـــم نـــام تـــــو دارم اي بـــــهار من کجايــــــي؟
تا به کي چون شيشه ماندن در نـــگاه قـــاب تصويــــر
مــــن همه ميـــل رسيـــــدن دل ولي بســته به زنــــجير
آمــــدم تــــــا چشمـهايـــــت در دلــم عشقـــي بــــکارد
تـو ولي گفتـــي که بـــر گرد شيشـــه احساســـي نـــدارد
