چرا تو جلوه ساز اين،
شكوفه ي خيال تو، شكفتـــــــه در خيال منچرا نمي كني نظر، به زردي جمـــــــــال من؟ بهار من گذشته شايد
تو را چه حاجت نشانه ي من تويي كه پا نمي نهي به خانه ي من چه بهتر آنكه نشنوي ترانه ي مننه قاصدي كه از تو آرد، گهي به سوي من پيامينه رهگذاري از تو آرد، بــــــــراي من گهي پيامي بهار من گذشته شايد
دوستت دارم
دستانم تشنه ي دستان توست شانه هايت تکيه گاه خستگي هايم به ياد تو مي مانم بي آنکه دغدغه هاي فردا داشته باشم زيرا مي دانم فردا بيش از امروز دوستت خواهم داشت
