بیا دوباره به چشمان هم نگاه کنیمبیا دوباره در اینباره اشتباه کنیممن و تو ایم که تنها گناهمان عشق استعجب گناه قشنگی، بیا گناه کنیمتمام دفترمان را غزل غزل با عشقکنار نامه ی اعمالمان سیاه کنیممن و تویی که چنان مثل شیشه شفّافیمکه روشن است اگر توی سینه آه کنیمعزیز من! به زمین و زمانه مدیونیماگر که لحظه ای از عمر را تباه کنیمبیار سفره لبخند و بوسه ات را تابساط یک غزل تازه روبه راه کنیمبرای رویش یک شعر عاشقانه ی محضبیا دوباره به چشمان هم نگاه کنیم
دستانم تشنه ي دستان توست شانه هايت تکيه گاه خستگي هايم به ياد تو مي مانم بي آنکه دغدغه هاي فردا داشته باشم زيرا مي دانم فردا بيش از امروز دوستت خواهم داشت
